eFinancialCareers

Gastcommentaar: Je bent mal als vandaag de dag binnen private equity wilt werken

Private Equity zoals we het kennen is niet meer. Ik heb dat uit de eerste hand, aangezien ik zelf bij een private equity-fonds werk.

Zoals elke bedrijfsmodel, heeft het haar bescheiden oorsprong gehad, haar topjaren en heeft het nu te maken met een langzame aftakeling. Hierdoor kun je het idee gerust vergeten dat Private Equity een ontsnapping biedt van een saaie bank- of boekhoudfunctie.

PE is niet langer een industrie waar de enige uitgang een MBA of vervroegde uittreding is. Binnen verschillende fondsen zijn er de afgelopen jaren amper bonussen uitgekeerd aan jonge medewerkers. Voor het eerst vrezen zij voor hun baan.

In de kroeg kreeg ik onlangs een boeiend verhaal te horen van een jurist die een groot deel van zijn loopbaan heeft gewerkt voor financiële bedrijven die evenementen sponsoren. Hij noemde het zeer ongebruikelijk dat hij deze zomer amper corporate hospitality events voorbij heeft zien komen – en daar er weinig van zulke deals zijn gesloten, zijn alle vipruimtes in beslag genomen door leidinggevenden.

PE is nooit harde wetenschap geweest. Er zijn drie dingen nodig om mee te kunnen draaien: groeiende geldstromen, ruimte om flinke schulden te maken en een meervoudige expansiedrift. Van geen van deze drie factoren is sinds 2008 veel vernomen. Sterker, niemand weet echt wanneer de goede dagen terugkomen, wat oudgedienden als David Rubinstein (Carlyle), Henry Kravis (KKR) of Ronald Cohen (Apax) ook beweren in het openbaar.

Tot de grote verliezers behoren reeds Terra Firma, Candover en 3i. En zelfs fondsen wier portfolios er goed uit leken te zien en waar nu wordt gefoeterd op degenen die verantwoordelijk zijn voor het verzwakken van hun financiële positie. Het is interessant dat we kunnen zie hoe verschillende fondsen dezelfde investeringen totaal anders hebben gewaardeerd. Normaal gesproken zijn hun bezittingen niet zichtbaar voor de buitenwereld.

Afgezien van enkele goede individuele deals, veelal gebaseerd op chemie tussen beide kampen, wankelt de asset class op de rand van de afgrond. Het werven van fondsen staat op een laag pitje, investeerders zijn zuinig met hun geld en willen vaak eerst hun eerdere investeringen terugzien. Uitgangen zijn moeilijk te vonden nu er op de openbare markten weinig enthousiasme bestaat om aandelen te kopen van bedrijven die door PE zijn leeggeroofd. De ‘asset-stripping’-label, ontstaan in jaren tachtig, is vastgelopen.

En zelfs wanneer je erin slaagt om geld te verdienen en bonussen te incasseren, dan gaat een steeds groter deel ervan naar de belastingdienst.
Wie nu succes in PE wil hebben, moet naar een niche op zoek – emerging markets, operational tune-ups etc. Ik hoop dat dit het geval is, want anders wacht een terugkeer naar investment banking.

De auteur is een voormalige M&A associate en werkt nu bij een private equity fonds

Reacties (0)

Comments

Reageren

Screen Name

Required

E-mail

Please enter a valid email address

Consult our community guidelines here

Vertel ons uw nieuws

E-mail de redactie met uw feedback, nieuws, tips of onderwerpen.

Vertel ons uw nieuws

Please fill out the following form:
First Name:

Last Name:

E-mail:

Your Story:


Thank you. Will contact you shortly.
A server error occurred. Please try