De Nederlandse banken en verzekeraars blijven slechts met moeite overeind. Toch vallen er -zeker in vergelijking met de ons omringende landen- weinig ontslagen. Zelfs de geplande ontslagen wegens de welbekende fusie en integratieprocessen zijn in sommige gevallen tijdelijk uitgesteld.

Maar toch verdoen genoeg financiële professionals onbetaald hun tijd op Hyves of Facebook. Of op dat andere netwerk, Linkedin, dat sinds het begin van de crisis een ongekende groei doormaakte. Dat zijn de mensen die toen de bomen nog tot in de hemel groeiden de ‘veilige’ stap naar zelfstandigheid hebben gezet. Freelancen had alleen maar voordelen: zelf grip op de eigen tijdsindeling én per klus onderhandelingsruimte. In een markt waar financiële kennis schaars is, levert dat een forse inkomensvermeerdering op.

Natuurlijk waren er in Nederland altijd al minder potentiële opdrachtgevers dan in Londen en New York. Bovendien zijn de arbeidsvoorwaarden van iemand in vaste dienst hier substantieel beter. Nederland kent dus relatief weinig freelancers in de bankwereld.

En veel van hen zullen zich nu oriënteren op een vaste baan. Want er is geen werk. Waar personeel in vaste dienst nog zoet wordt gehouden met onderzoek en ander strooigoed, moeten freelancers bedelen om opdrachten en in sommige gevallen voor betaling van reeds afgeronde klussen.

K. wil anoniem blijven. Hij begon twee jaar geleden na bijna 10 jaar bij een bank te hebben gewerkt als freelancer. ‘Ik liep vast in een routine en had weinig groeimogelijkheden. Ik heb het gezocht in verbreding, niet in verdieping.’ Maar nu heeft hij nog maar anderhalve week werk, dan zit het erop. ‘Meestal volgen de opdrachten elkaar keurig op. Maar nu is zelfs de klus waar ik in mei aan zou beginnen teruggetrokken.’

Spijt heeft hij niet. ‘Natuurlijk was ik nu liever in vaste dienst geweest. Maar de argumenten waarmee ik destijds de sprong heb gewaagd gelden nog steeds. Ach, Ik heb een forse financiële buffer, dus misschien moet ik dit nu maar opvatten als een verplichte sabbatical. Bovendien, mijn kennis en ervaring verdampen niet. Ik kom dus wel weer aan de slag, ik moet er misschien alleen wat harder voor knokken.’

Eigen schuld, dikke bult voor K? Of is hij juist straks de eerste die profiteert, omdat er wel ontslagen gaan vallen, en het werk van de ontslagenen moet worden opgevangen?